30 Aug Γιατί Οι Δυνατοί Χαρακτήρες Δεν Είναι Ποτέ “Τέλειοι”

Ένας από τους πιο συχνούς μύθους στη δημιουργική γραφή είναι ότι ο καλός ήρωας πρέπει να είναι δυνατός, έξυπνος, συμπαθητικός και σχεδόν αψεγάδιαστος.

Στην πραγματικότητα, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Στο storytelling, οι χαρακτήρες που μένουν αξέχαστοι δεν είναι οι “τέλειοι”. Είναι εκείνοι που κουβαλούν τραύμα, εσωτερική σύγκρουση, αδυναμίες και αντιφάσεις.

Ο αναγνώστης δεν συνδέεται με την τελειότητα. Συνδέεται με την ανθρώπινη αλήθεια.

Γι’ αυτό οι μεγάλοι λογοτεχνικοί ή κινηματογραφικοί χαρακτήρες έχουν flaws. Κρύβουν φόβους, ενοχές, ανάγκη για αποδοχή, θυμό ή βαθιά μοναξιά. Και συνήθως αυτό ακριβώς είναι που κινεί την ιστορία τους.

Στην ανάπτυξη χαρακτήρων και στο character development, η εσωτερική σύγκρουση είναι συχνά πιο σημαντική ακόμη και από την ίδια την πλοκή.

Ένας χαρακτήρας γίνεται ενδιαφέρων όταν:

θέλει κάτι βαθιά,

φοβάται να το χάσει,

και αναγκάζεται να αντιμετωπίσει τον ίδιο του τον εαυτό.

Γι’ αυτό και οι villains είναι πολλές φορές πιο ενδιαφέροντες από τους “καλούς” ήρωες.

Ένας δυνατός villain δεν είναι απλώς “κακός”. Έχει:

ψυχολογία,

τραύμα,

προσωπική λογική,

ισχυρό κίνητρο,

και συναισθηματικό βάθος.

Οι πιο δυνατές ιστορίες στη λογοτεχνία, το σινεμά και τις σειρές γεννιούνται όταν ο ήρωας μεταμορφώνεται πραγματικά μέσα από τη σύγκρουση.

Γιατί ο καλός χαρακτήρας δεν είναι στατικός. Αλλάζει.

Στη συγγραφή βιβλίου, στο σενάριο και στο storytelling, αυτό είναι το σημείο όπου μια “ωραία ιδέα” μετατρέπεται σε ιστορία που μένει στον αναγνώστη.

Οι χαρακτήρες που αγαπάμε δεν είναι εκείνοι που τα κάνουν όλα σωστά. Είναι εκείνοι που παλεύουν, πέφτουν, φοβούνται, αποτυγχάνουν και συνεχίζουν.

Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που μας αγγίζουν τόσο βαθιά:
γιατί μέσα στις ρωγμές τους αναγνωρίζουμε κάτι από τον εαυτό μας.

Μπες βαθύτερα στο storytelling και το character development.